#071 – Weer terug in het ziekenhuis met Ajani
27/10/2025
Terug in het ziekenhuis met Ajani
We zijn weer terug in het ziekenhuis met Ajani. Na verschillende operaties om zijn hydrocefalie (waterhoofd) te behandelen, hebben de artsen nog geen manier gevonden om zijn toestand te stabiliseren. Daarom zijn we het afgelopen jaar meer dan tien keer in een gespecialiseerd ziekenhuis geweest.
Onze lieve en altijd zo geduldige oppas Prossy bleef het grootste deel van de tijd bij hem als zijn verzorgster tijdens zijn opnames. We hebben haar een welverdiende vrije periode gegeven, omdat de zorg voor Ajani zowel mentaal als fysiek zwaar is.
Vorige week ging het weer slechter met hem vanwege een storing in zijn shunt.
De reis naar het ziekenhuis duurde 12 uur, Ajani was zo zwak en ik was bang.
Het personeel hier is zo vriendelijk en ervaren en zolang we hier zijn, weet ik dat er mogelijkheden zijn, hoewel de artsen op dit moment niet goed weten hoe verder te gaan, omdat bijna alle opties zijn geprobeerd en helaas niet hebben gewerkt.
Deze prachtige jongen is om een reden in ons leven gekomen en ik leer weer zoveel van deze ervaring als zijn verzorger in het ziekenhuis. Ik deel de afdeling met 50 moeders en kinderen, die allemaal lijden aan hydrocefalie en/of spina bifida… Ik realiseer me hoeveel moeders worstelen met hun kind, maar niet opgeven… Ik moet toegeven dat ik soms wel eens het gevoel heb dat ik het wil opgeven, omdat ik het zo moeilijk vind om hem te zien lijden en zwak te zien zijn.
Slaapgebrek en financiële zorgen zijn ook niet bevorderlijk voor een positieve instelling, maar wat je niet doodt, maakt je sterker. Ik grijp deze kans aan om te leren en sterker te worden, net als alle geweldige moeders hier op de afdeling. Vertrouwen is opnieuw het woord dat ik in mijn hart draag en dat me op de been houdt. Laten we hem de liefde en zorg geven die hij verdient en erop vertrouwen dat alles goed komt❤️
Ajani werd vorig jaar juli gevonden in een zak op een koffieplantage, net na de bevalling, en de politie bracht de paar uur oude baby naar onze voedingsafdeling om de pasgeborene te voeden. De biologische moeder is niet gevonden en uiteindelijk hebben we hem mee naar huis genomen, zonder te weten welke uitdagingen ons te wachten stonden.
Alle kinderen, vrienden en collega’s helpen mee met de zorg voor Ajani en ik heb zoveel geluk met al deze geweldige mensen in mijn leven. Ik voel me zo gesteund, vooral op de momenten dat ik het nut van de dingen die gebeuren niet meer zie…
Gelukkig is er altijd een vriend die me weer met beide benen op de grond zet en ervoor zorgt dat ik een weg vooruit vind en niet opgeef💪🏾Laten we deze weg stap voor stap bewandelen en zien waar hij ons naartoe leidt…💙
